بعضی وقتا که به پست های قبلم نگاه میکنم احساس میکنم یه دختر بچه ی احساساتی این حرفارو زده

ولی بعضی وقتا هم نه ی دختر خیلی منطقی

ولی درکل بنظرم خیلی خوبه که کودک درونت همیشه زنده باشه احساس درونت زنده باشه چون اگه این دوتا زنده نباشه خیلی بده اون وقت دیگه فرقی با ی رباط نمیکنی

این که میگن باید به درجه ایی برسی که هیچ حسی و احساسی حال روحتو بهم نریزه رو اصلا قبول ندارم

چون اگه اینطور باشه دیگه زندگی کردن معنایی نداره

اگه درد شکست نداشته باشی معنی موفق شدن رو نمیتونی بفهمی معنی رسیدن رو معنی منتظر موندن رو پس خیلی مهمه و بنظرم بزرگ ترین چیزی که مارو به حیوانات متمایز میکنه همین احساس و عشقه درونیه

البته حیوانات هم این حس رو دارن ولی برای انسان ها قوی تر.

بی کاری هم زیادیش خوب نیست اینجور که خواب آدم رو بهم میریزه انقد ک روز میخوابم شبم مثل الان بی خواب میشم نمیدونم چرا بی خوابی شب رو دوس ندارم

حس کلافه کننده اییه درکل. 🥴