نه به ظلم، نه به نژاد پرستی....

اینجا جایی هست که از عشق و از آرامش و از دلتنگی هام مینویسم برای عشقم روز های سختی گذشت برای دوتا مون و دارم لحظه شماری میکنم برای دیدنش و تنها امید من برای ادامه ی این زندگی شده و آرزومه که همیشه سالم و سلامت باشه ولی دلم خواست راجب تلخی های این روز ها هم بگم که به آدما چی میگذره حال زمین خوب نیست از این همه بدی که در حق هم نوعان مون میکنیم!... 💔

دنیا جای بهتری بود اگه این دو چیز نبود بنظرم خیلی عمیق تر که بهش فکر کنیم تقصیر خودما هست ما انسانها وگرنه هیچ چیزی بی خودی شکل نمیگیره ما فرزندان مون رو درست تربیت نکردیم بیایم قبول کنیم که ما در تربیت کوتاهی کردیم در عشق ورزیدن در مهربان بودن ما کوتاهی کردیم. کاش یاد بگیریم از ریشه مشکلات رو حل کنیم و دنبال مقصر نگردیم. به فرزندان مون یاد بدیم که همه برابر هستیم و هیچ برتری نسبت به هم نداریم و هیچ مرزی نمیتونه انسانیت رو ازمون بگیره....

کاش کمی به خودمون بیایم یک لحظه خودمون رو جای همون جنگ زده ها بزاریم جای همون آواره ها جای همون کسانی که از گشنگی و بی سر پناهی رنج میبرن گناه شون چیه؟ اینکه ناخواسته و ندونسته تو جایی به دنیا اومدن که امکانات درستی نداره واقعا باید بکدوم جرم متهم بشن.

بیایم از خودمون شروع کنیم و از باتلاق نژاد پرستی بیایم بیرون.