نمیدونم دوست خوب واقعا هست یانه منظورم از خوب یعنی همون قدر که تو دوسش داری و واقعا براش رفیقی و هواشو داری اونم داشته باشه اینکه میشه خوب میشه فاب رفیق خوب خیلی خوبه حالا میتونه هرکسی باشه فرقی نداره. اگه دارید که خوشبحال تون قدرشو بدونید اگرم مثه من ندارید خدا بهتون بده چون واقعا نعمته حالا میتونه تو فامیل تون باشه هم کلاسی باشه یا خواهر یا برادر مهم اینکه رفیق بودن ش بهتون ثابت بشه

خیلی امتحان کردم که پیداش کنم تو همکلاسی هاتو فامیل همکار حتی خواهرم ولی پیداش نکردم نشد واسه همین همه حرفامو اینجا میزنم

وقتی اسم رفیق فاب میاد میدونید منظورم چیه دیگه یعنی بتونید از هر دری باهاش حرف بزنید و واقعا رو رازداریش و محبتش حساب کنید ولی من نتونستم پیداش کنم تو هیچ کس حتی خواهرم. تصمیم گرفتم دیگه دنبالش نگردم

محمد رفیق خوبیه ها ولی نمیتونم همه چی رو بهش بگم که مثلا چیزی که مربوط به خودش میشه رو چجوری با ذوق و هیجان بهش بگم. مثلا بگم رفتیم بیرون کلی بهم خوش گذشت برام اینو خرید اونو خرید این کارو کرد اون کارو کرد و اونم مشتاق و با هیجان بگه خب خب بعدش چیشد نکه حسادت کنه نکه حوصلش از حرفات سر بره نکه بره به کسی بگه واقعا ذوق کنه اندازه خودم خوشحال بشه یا برعکس وقتایی ک ناراحتم و بغض دارم راحت تو بغلش گریه کنم و منو بفهمه درک کنه و واقعا اونم برام بغض کنه. خلاصه که پیداش نکردم الانم به هیچ کس هیچی نمیگم نه از برنامه های زندگیم نه از رابطم با محمد خیلی مشتاق به این میشن که خب چیشد چ خبر ولی چیزی نمیگم و بحث رو عوض میکنم چون حس بدی میگیرم وقتی از روی فضولی چیزی میپرسن نه دوستی. به نظرم اگر دوست واقعی ندارید سعی کنید حرفاتون رو پیش خود تون نگه دارید اینجوری کمتر اذیت میشید.